Oplossingsgericht coachen

Leestijd: 5 minuten
Auteur: Sanne Kiljan

Oplossingsgericht coachen: waarom goede coaches niet altijd op zoek zijn naar de oorzaak van het probleem

Wanneer een medewerker vastloopt, hebben veel leidinggevenden dezelfde reflex. Ze proberen te begrijpen wat er misgaat. Waar is het probleem ontstaan? Welke factoren hebben eraan bijgedragen? Wie of wat veroorzaakt de situatie? Dat lijkt logisch. Als je een probleem wilt oplossen, moet je toch eerst begrijpen waar het vandaan komt?

 

Toch kijken oplossingsgerichte coaches hier vaak anders naar.

 

Zij zijn natuurlijk ook geïnteresseerd in wat er speelt, maar besteden meestal minder tijd aan het analyseren van problemen dan veel mensen verwachten. In plaats daarvan richten zij hun aandacht op iets anders. Ze onderzoeken hoe een gewenste situatie eruitziet, wat er al werkt en welke kleine stappen iemand kan zetten richting verbetering.

 

Dat klinkt op het eerste gezicht misschien wat optimistisch. Alsof problemen worden genegeerd of gebagatelliseerd. Maar dat is niet wat oplossingsgericht coachen doet. Het verschil zit vooral in de richting van de aandacht. Waar veel gesprekken zich richten op wat er fout gaat, richt oplossingsgericht coachen zich op wat iemand wil bereiken en welke mogelijkheden daarvoor al aanwezig zijn.

 

Juist daarom heeft deze manier van coachen de afgelopen decennia veel aandacht gekregen binnen coaching, teamontwikkeling en coachend leiderschap. Het biedt leidinggevenden een praktische manier om medewerkers te ondersteunen zonder direct in de rol van probleemoplosser te schieten.

 

Waarom veel coachgesprekken blijven hangen in problemen


Wanneer iemand ergens mee worstelt, voelt het vaak vanzelfsprekend om uitgebreid over het probleem te praten. Een medewerker ervaart werkdruk, een teamlid heeft moeite met feedback ontvangen of iemand loopt vast in een conflict met een collega. Het gesprek gaat vervolgens vooral over wat er misgaat.

 

Daar zit iets begrijpelijks in.

 

Mensen willen zich gehoord voelen. Ze willen hun verhaal kwijt en erkenning krijgen voor wat ze ervaren. Dat is belangrijk. Tegelijkertijd ontstaat er soms een risico. Hoe langer een gesprek uitsluitend draait om problemen, hoe groter de kans dat iemand zichzelf steeds meer gaat zien als onderdeel van dat probleem.

 

Het gesprek wordt dan een analyse van wat niet werkt.

 

Natuurlijk kan inzicht waardevol zijn. Maar inzicht alleen zorgt niet automatisch voor verandering. Veel mensen begrijpen hun uitdagingen eigenlijk al best goed. Wat ze vaak missen, is een helder beeld van wat ze liever zouden willen en welke eerste stappen daarbij horen.

 

Daar begint oplossingsgericht coachen.

 

Wat is oplossingsgericht coachen?


Oplossingsgericht coachen is een coachingsbenadering die ervan uitgaat dat mensen vaak meer mogelijkheden hebben dan ze zelf op dat moment zien. In plaats van uitgebreid te zoeken naar de oorzaak van een probleem, richt deze aanpak zich op gewenste uitkomsten, bestaande kwaliteiten en concrete vooruitgang.

 

Dat betekent niet dat problemen worden genegeerd. Het betekent wel dat problemen niet automatisch het middelpunt van het gesprek vormen.

 

Een oplossingsgerichte coach luistert uiteraard naar wat iemand lastig vindt. Daarna verschuift de aandacht vaak vrij snel naar vragen zoals: wat wil je in plaats daarvan? Hoe zou een gewenste situatie eruitzien? Wanneer lukt het al een beetje? En welke stap zou je morgen kunnen zetten?

 

Die vragen lijken eenvoudig. Toch veranderen ze de dynamiek van een gesprek behoorlijk.

 

In plaats van terug te kijken naar wat fout ging, ontstaat er ruimte om vooruit te kijken naar wat mogelijk is.

 

Waarom deze aanpak goed werkt bij coachend leidinggeven


Veel leidinggevenden herkennen een terugkerend patroon. Een medewerker komt met een probleem, de leidinggevende denkt mee, bedenkt oplossingen en probeert te helpen. Op korte termijn voelt dat vaak effectief.

 

Toch ontstaat er soms een ongewenst effect.

 

Hoe vaker de leidinggevende oplossingen aandraagt, hoe groter de kans dat medewerkers afhankelijk worden van die oplossingen. Ze leren dan vooral om antwoorden te halen bij hun leidinggevende.

 

Coachend leiderschap vraagt vaak iets anders.

 

Het doel is niet alleen om problemen op te lossen, maar ook om medewerkers te helpen groeien in zelfstandigheid, eigenaarschap en zelfreflectie. Oplossingsgericht coachen sluit daar goed op aan. De leidinggevende blijft betrokken, maar neemt het denkwerk niet over.

 

In plaats daarvan helpt hij medewerkers om hun eigen oplossingen te ontdekken.

 

Dat voelt soms minder efficiënt op de korte termijn. Op de lange termijn levert het vaak meer ontwikkeling op.

 

De kracht van de gewenste situatie


Eén van de opvallendste kenmerken van oplossingsgericht coachen is de aandacht voor de gewenste situatie.

 

Veel mensen kunnen uitgebreid vertellen wat ze niet willen. Ze willen minder stress, minder conflicten, minder fouten of minder onzekerheid. Dat is begrijpelijk. Toch zegt dat nog weinig over wat ze wél willen.

 

Een oplossingsgerichte coach probeert dat beeld scherper te krijgen.

 

Stel dat een medewerker zegt dat hij minder stress wil ervaren. Dan kan een interessant vervolg zijn: hoe ziet een werkdag eruit waarop je voldoende rust ervaart? Wat doe je dan anders? Wat merken collega's aan jou? Wat merk jij zelf?

 

Door zulke vragen ontstaat een concreter beeld van waar iemand naartoe wil.

 

Dat lijkt een klein verschil, maar het maakt doelen vaak tastbaarder en realistischer.

 

Waarom uitzonderingen belangrijk zijn


Mensen die vastlopen, hebben vaak het gevoel dat een probleem voortdurend aanwezig is. Een medewerker denkt misschien dat hij altijd moeite heeft met feedback. Een leidinggevende ervaart het idee dat gesprekken met één specifiek teamlid altijd moeizaam verlopen.

 

Oplossingsgerichte coaches zijn nieuwsgierig naar uitzonderingen.

 

Wanneer lukt het wel? Wanneer is het probleem minder aanwezig? Welke omstandigheden maken verschil?

 

Dat soort vragen helpt mensen om patronen te ontdekken die ze eerder misschien niet zagen. Vaak blijkt dat situaties minder zwart-wit zijn dan ze aanvankelijk leken.

 

Een medewerker die zegt nooit assertief te zijn, ontdekt misschien dat hij in sommige situaties juist heel duidelijk communiceert. Een leidinggevende die moeite heeft met coachgesprekken merkt misschien dat bepaalde gesprekken verrassend goed verlopen.

 

Juist in die uitzonderingen liggen vaak aanknopingspunten voor groei.

 

Kleine stappen zijn vaak effectiever dan grote doorbraken


Veel mensen zoeken naar de grote oplossing. Ze hopen op één inzicht, één training of één gesprek dat alles verandert.

 

Oplossingsgericht coachen kijkt daar anders naar.

 

Verandering ontstaat meestal niet door één grote doorbraak, maar door een reeks kleine stappen die elkaar versterken. Daarom besteden oplossingsgerichte coaches veel aandacht aan vooruitgang die misschien klein lijkt, maar wel betekenisvol is.

 

Stel dat een medewerker moeite heeft met feedback geven. Dan hoeft het doel niet direct te zijn dat hij moeiteloos moeilijke gesprekken voert. Misschien begint de ontwikkeling met het uitspreken van één observatie tijdens een overleg. Of met het stellen van een kritische vraag die eerder niet werd gesteld.

 

Kleine stappen voelen vaak haalbaarder. Daardoor worden ze vaker uitgevoerd.

 

En juist daardoor ontstaat beweging.

 

De beroemde wondervraag


Binnen oplossingsgericht coachen bestaat een techniek die veel bekendheid heeft gekregen: de wondervraag.

 

De vraag klinkt ongeveer als volgt. Stel dat er vannacht een wonder gebeurt en het probleem waarmee je worstelt is opgelost. Omdat je slaapt, weet je niet dat dit wonder heeft plaatsgevonden. Waaraan zou je morgenochtend als eerste merken dat er iets veranderd is?

 

Op papier klinkt deze vraag misschien wat vreemd.

 

Toch zit er een krachtig principe achter. De vraag helpt mensen om hun aandacht te verplaatsen van het probleem naar de gewenste situatie. Ze gaan nadenken over concreet gedrag, zichtbare veranderingen en praktische signalen van vooruitgang.

 

Daardoor wordt een abstract doel vaak veel concreter.

 

Voor leidinggevenden hoeft de vraag niet letterlijk zo gesteld te worden. De gedachte erachter is minstens zo waardevol. Hoe ziet succes eruit? Wat zou anders zijn wanneer het probleem minder aanwezig is?

 

Dat zijn vragen die richting geven.

 

Wat oplossingsgericht coachen niet is


Soms ontstaat het misverstand dat oplossingsgericht coachen betekent dat je problemen negeert of altijd positief moet blijven. Dat is niet het geval.

 

Een goede oplossingsgerichte coach heeft juist veel aandacht voor wat iemand ervaart. Hij luistert naar frustraties, onzekerheden en zorgen. Het verschil zit vooral in hoe lang hij daar blijft hangen.

 

Het doel is niet om problemen weg te praten. Het doel is om ervoor te zorgen dat problemen niet het enige onderwerp van gesprek worden.

 

Mensen voelen zich vaak het meest geholpen wanneer ze zich gehoord voelen én tegelijkertijd zicht krijgen op mogelijkheden.

 

Die combinatie maakt oplossingsgericht coachen krachtig.

 

Hoe kun je morgen al beginnen?


Voor leidinggevenden die meer oplossingsgericht willen coachen, hoeft de verandering niet groot te zijn.

 

Begin simpelweg met andere vragen.

 

Wanneer een medewerker een probleem beschrijft, kun je natuurlijk luisteren en begrip tonen. Daarna kun je onderzoeken wat de medewerker graag anders zou willen zien. Of vragen wanneer het probleem minder speelt. Misschien kun je onderzoeken welke eerste stap al mogelijk is.

 

Daardoor verschuift de aandacht langzaam van analyse naar ontwikkeling.

 

Je hoeft niet direct een gecertificeerde coach te worden om het verschil te merken. Vaak verandert de kwaliteit van gesprekken al wanneer je iets langer nieuwsgierig blijft naar mogelijkheden dan naar problemen.

 

Tot slot


Oplossingsgericht coachen vertrekt vanuit een eenvoudig maar krachtig uitgangspunt. Mensen ontwikkelen zich vaak sneller wanneer ze zicht krijgen op wat ze willen bereiken dan wanneer ze uitsluitend blijven onderzoeken wat er misgaat.

 

Dat betekent niet dat problemen onbelangrijk zijn. Wel dat ontwikkeling meestal ontstaat wanneer mensen ontdekken welke kwaliteiten, mogelijkheden en stappen hen vooruit kunnen helpen.

 

Voor leidinggevenden en teamcoaches biedt deze benadering een waardevol alternatief voor het traditionele advies geven. In plaats van antwoorden aan te dragen, help je mensen om hun eigen antwoorden te vinden. Niet omdat jij minder kennis hebt, maar omdat duurzame verandering vaak sterker wordt wanneer iemand zelf eigenaar blijft van de oplossing.

 

Misschien is dat uiteindelijk wel de essentie van oplossingsgericht coachen. Je richt de schijnwerper niet voortdurend op het probleem, maar op de beweging die iemand wil maken. En juist daar ontstaat vaak ruimte voor groei.

 


Wil je beter leren coachen als leidinggevende?


Bij Supertrainer geloven we dat coachend leiderschap draait om het stellen van de juiste vragen. Hoe beter je medewerkers helpt om zelf na te denken over oplossingen, hoe meer eigenaarschap, motivatie en ontwikkeling er ontstaat.

 

Wil je meer leren over coachend leidinggeven, communicatie en teamontwikkeling? Meld je dan aan voor onze maillijst. Daar delen we regelmatig praktische inzichten, oefeningen en communicatietips die je direct kunt toepassen in de praktijk.